Fylkesleiarbloggen

Då var Delfinale 2 i årets Melodi Grad Prix i Florø overstått, og det er vel ikkje anna å gjere enn å ta av seg hatten og bukke djupt for arrangørane, og ikkje minst dei eldsjelene som klarte å få dette til. For sjølv om florøværingane er flinke til å skape liv og røre og engasjement rundt diverse arrangement og “happenings”, så har eg aldri vore med på maken til folkefest i kystbyen, eller for så vidt andre stader i fylket.

Kritikarane av arrangementet, då spesielt Trude Brosvik (KRF) og Norvall Nøringseth (SV), har til dei grader vorte motbeviste på deira “sutring” om bruk av offentlege midlar på dette arrangementet, og ikkje minst effektane dette har for Flora og resten av fylket.

No skal eg ikkje påberope at FrP ikkje er skeptisk til ein del av måten fylkeskommunen sine kulturmidlar vert nytta på. Og svært ofte er det akkurat FrP som står åleine om å stemme imot diverse bevilgningar til kulturinstitusjonar, arrangement, filmar, kunstnarar og oppslagsverk. Men i dette tilfellet brukte vi ikkje mange sekundane på å bestemme oss for at dette var ei riktig satsing.

Fylkeskommunen skal i perioden 2011-2014 bruke nærare 350 millionar kroner på drift og investeringar innan kultursektoren. Og det å kritisere ei tilleggsløyving (vart ikkje teken frå kulturbudsjettet) på 900.000 til ein delfinale i MGP i Florø, vert totalt meiningslaust. For hvis ein ser på dei forskjellige tiltaka ein brukar desse midlane på, så ser ein fort at det ikkje er noko anna tiltaka som har truffe like mange, med like stort engasjement og tyngd, som nettopp MGP.

For det første har MGP lokal og “vorspiel-programmet” på sjølve MGP-kvelden førd til at ei rekkje unge musikktalent har fått vist seg fram til eit mykje større publikum enn dei kunne drømt om. Vi som var til stades fekk sjå eit mangfald og eit nivå på våre unge talent, som ihvertfall eg ikkje hadde trudd. I tillegg har nok denne opplevelsen gitt meirsmak, og bidrege til at mange av dei vil fortsette å utvikle sine musikalske talent i åra som kjem. Eg registrerte også at mange av dei unge tilskodarane, som ikkje deltok i årets arrangement, snakka om at dei ville begynne å drive med musikk fordi dei ville være med til neste år. Dette klarer vi ikkje å få til med 900.000 kroner på andre tiltak.

Det andre viktige poenget med MGP-satsinga, og som var veldig viktig for FrP då vi gjekk inn for dette, er kompetansen dette har gitt. Når vi ser på mengden av lokale personar, organisasjonar og bedrifter som har vore involvert på forskjellige måtar i avviklinga av heile opplegget, så er det ikkje tvil om at dette har gitt fylket mykje og viktig kompetanse og erfaring i korleis ein kan gjennomføre denne typen arrangement. Alt ifrå planlegging, forpleining, teknisk, praktisk, til organisering, logistikk og gjennomføring. Denne kompetansen vil være svært god å ha, no når TV-kameraene er avskrudd, og vi skal gjennomføre diverse arrangement som ikkje har like stor merksemd og gjennomføringsapparat.

Det tredje er marknadsføringseffekten dette har gitt. Ein kan heilt sikkert være einig i reklameguru, Ingebrigt Steen Jensen, sin analyse om at ingen vil reise til Florø som turist eller busette seg der, på grunn av dette arrangementet. Men det er ikkje tvil om at dette arrangementet har vore med å byggje opp under Florø og Sogn og Fjordane som merkevare. Det er ikkje mange i dette landet som ikkje har høyrt om Florø i løpet av veka som har gått, og kor utruleg det enn høyrest ut frå ein florøværing, så var eg nesten blitt litt lei av å høyre å lese om byen og arrangementet i alle TV- og radiokanaler samt dei fleste trykte og digitale medier. Men berre nesten!

Innslaga frå Florø og omegn i sendinga, publikum sitt overveldande engasjement, omtala i riksmedia, og ikkje minst beviset på at vi kan gjennomføre eit slikt arrangement i vårt fylke, er alle med på å byggje opp under merkevarene Sogn og Fjordane og Florø. Dette var ein reklameffekt vi berre har kunna drøyme om å klare å få til på andre måtar med 900.000 kroner.

Så atter ein gong vil eg gratulere arrangørane og eldsjelene som ga oss eit fantastisk show. Og eg vil også gratulere alle innbyggjarane i både Florø og resten av fylket med at vi fekk oppleve denne fantastiske folkefesten og godt gjennomførde arrangementet. Eg angrar ikkje eit sekund på at FrP var med på å bevilge 900.000 kroner til MGP delfinalen i Florø, og eg har ingen problem med å gjenta det til neste år.

Tips oss hvis dette innlegget er upassende

Så lenge ein er politisk vald representant i eit organ, så er ein politikar. Om det er eit kommunestyre, eit offentleg råd, eit utval, eit bedriftsstyre, eller eit føretak, så kan ein ikkje ta av seg “politikarhatten”. I fleire og fleire samanhengar høyrer vi om politikarar som påberoper seg å ha fleire roller og fleire “hattar”, og av den grunn kan ha forskjellige meiningar i forskjellige fora og situasjonar. Makan til sprøyt!

Gerd Dvergsdal, Harry Mowatt, Nils P. Støyva (nyleg nedtrappa hattemakar), Jorunn Ringstad og Clara Øberg er alle politisk valde representantar i henholdsvis Helse Vest og Helse Førde. Dei er indirekte folkevalde, det vil seie at dei er oppnemnt eller føreslegen av eit folkevald nivå. Det er eit uttalt ynskje frå regjeringa at det skal være politiske representantar i helseføretaka, og då har dei som vert valde berre å være politikarar og.

Harry Mowatt pleier å sei at som styremedlem i Helse Førde, så har han i første omgang ansvar for å levere best mogeleg helsetenester innafor dei økonomiske rammene føretaket har tilgjengeleg. Og det er heilt rett! På samme måte som det er Harry Mowatt, og andre medlemmer av Fylkestinget sitt ansvar å levere best mogelege fylkeskommunale tenester innanfor dei økonomiske rammene Fylkeskommunen har tilgjengeleg. Det samme gjeld i alle politiske fora, råd, utval styrer eller nemder: Vi skal gjere prioriteringar innanfor ei økonomisk ramme. Vi sluttar jo ikkje å være politikarar av den grunn, det er jo nettopp det som er politikk.

Når ein så gjer politiske prioriteringar, som til eksempel Gerd Dvergsdal som heller vil legge ned helsetilbod i Helse Førde for å få eit fint overskot i Helse Vest, så kan dei ikkje sei at dei ikkje er politikarar. For det er akkurat det dei er. Eg har respekt for at Gerd Dvergsdal og Harry Mowatt gjer politiske val i dei fora dei er representert, eg er uansett ueinig med dei (Og det er eg i mange andre politiske samanhengar og). Men ha no i det minste ryggrad til å stå for dei beslutningar de tek, og ikkje gøym dykk bak roller og hattar og lover og reglar og styre og organ osv osv. Hvis de ikkje r bekvemme med å ta dei politiske beslutningane, så har de to val: Anten gjer som Liv Signe Navarsete seier: finn noko anna å gjere, eller endå betre: gjer ei anna beslutning som de kan stå for politisk.

Tips oss hvis dette innlegget er upassende

Programkomitéen for FrPs lokalpolitiske prinsipprogram, har i sitt siste høyringsframlegg til organisasjonen foreslått følgande formulering i programmet:

“Fremskrittspartiet er helt i mot bompengefinansiering av veibygging.  Det kan kun gjøres unntak i de tilfeller hvor ny vei erstatter ferje og kostnaden for bruk av ny vei er lik tidligere betaling for bruk av ferje.”

I praksis tyder det at vi kan godta bompengar langs kysten, der dei i dag har bruk for ferje, og ikkje elles. Er ikkje mange ferjer å oppdrive i Oslo, Asker og Bærum eller andre deler av det sentrale østland. I følge Statens vegvesen er det berre Horten-Moss og Svelvik-Verket som er fergestrekningar på riks- og fylkesvegnettet på det som kan definerast som Østlandet, mens det er 122 samband på Kysten mellom Vest-Agder og Finnmark.

25. oktober i år var 2 av FrP sine samferdslepolitikarar på stortinget ute i nettavisen og kravde gratisferger på riksvegnettet. Korleis harmonerer Programkomitéen sitt framlegg med det standpunktet? Det står heller ingenting om at FrP ynskjer gratisferge i framlegget frå komitéen.

Infrastruktur og vegar er eit offentleg ansvar, og ferger er ein del av vegen. Billistane betaler inn milliardar i bilrelaterte skattar og avgifter kvart år, som ikkje vert brukt på vegar. Kor mykje meir skal ein kunne krevje av billistane. Og er det billistane på kysten som skal bidra til at ein får meir midlar på det sentrale østland?

Framstegspartiet har alltid sagt at den dagen vi kjem i regjering, så skal eksisterande bomstasjonar vekk, nye bomprosjekt vert ikkje godkjent, og vi løyver heller så mykje pengar til vegane at det ikkje vert behov for bompengar. Men kva med dei bomprosjekta som har erstatta ei ferje? Vert ikkje dei fjerna? Vert berre prisen redusert, tilsvarande det ein tidlegare betalte i ferjetakst? Og er det slik at ein då skal godta nye bomprosjekt, hvis dei erstattar ei ferje?

Framstegspartiet er motstandar av bompengar, og det har altfor mange gonger vorte framstillt i media som at det er ueinighet i partiet om dette. Grunnen til at slike framstillingar skjer er at FrP fleire gonger har hatt forskjellige typer formuleringar om bompengar, som gjer rom for tolkingar. Dette er no eit eksempel på dette. Kvifor kan vi ikkje berra vedta følgande: “Fremskrittspartiet er helt imot bompengefinansiering av veibygging”.

Då er vi tydelege, og det gjer ikkje rom for tolkingar. Sogn og Fjordane FrP vil kjempe heile vegen fram til Landsmøtet neste år for å fjerne tilleggsformuleringa som vert foreslått frå Programkomitéen, og i tillegg må det inn ei formulering om at ferge er ein del av vegen, og den skal være gratis.

Tips oss hvis dette innlegget er upassende

Torsdag 4. november la 3 næringsselskap frå kommunane Vågsøy, Bremanger og Flora fram ein rapport som synte at 45-minuttsregionen mellom Måløy og Flora kan realiserast innan 2020, berre ein godtar lokal brukarfinansiering (bompengar) på 500 millionar. At det er mogeleg å finansiere 500 millionar i bompengar er eg ikkje i tvil om, men det eg stiller store spørsmålsteikn ved er restfinansieringa på 500 millionar.

For i rapporten legg ein opp til at det skal være 50% brukarfinansiering, 30% statleg finansiering, og 20% fylkeskommunal finansiering. Problemmet er at dei statlege og fylkeskommunale bidraga ikkje finnst. Ein ber altså om å godta ein finansieringsplan som berre inneheld brukarfinansieringa, og inngenting anna.

fv 614 som 45-minuttsregionen skal følge er ein fylkesveg. Det vil sei at det er fylkeskommunen sitt ansvar med drift og investeringar på denne vegen. I Fylkestinget i desember 2009 vart det vedteken ei formulering om at Fylkeskommunen støttar bygginga av vegen, og vil støtte ei statleg ekstraordinær regionpakke for å få den realisert!! Kva betyr det anna enn at dei vil støtte prosjektet hvis nokon andre tek rekninga? Dette er politikarane sin måte å skyve problemmet unna, med æra i behald. No slepp dei å bruke pengar på vegen fordi dei veit at det er ingenting som heiter statleg ekstraordinær regionpakke, som fylka kan få for å investere i fylkesvegar. Politikarane har samstundes skyvd ansvaret over på Staten og den raudgrøne regjeringa, og toar sine hender. Er det nokon som har fått seg til å spørre samferdsleministeren eller næringsministeren om det i det heile tatt er aktuelt å løyve ein slik “pakke”?

Fylkestinget vedtok følgande prioriterte marginalliste i desember 2009 (Det vil sei prosjekt som skal gjennomførast hvis det vert meir midlar tilgjengeleg):

• Fv 60 Olden – Innvik
• Fv 60 Grodås – Møre grense
• Fv 57 m/bru over Svesundet
• Fv 609 Ringstad – Stongfjorden
• Fv 608 Atløysambandet

Av desse er det berre Olden-Innvik som er talfesta, og her er kostnaden ca 500 millionar. Det kan vel ikkje være tvil om at kostnaden på dei vedtekne marginalprosjekta vil overstige i hvert fall 1 mrd kroner.

I tillegg vart det vedteke marginallister på:

• Mindre Investeringstiltak på 473 millionar
• Gang- Sykkelvegar på 90 millionar
• Trafikktryggingstiltak på 108 millionar
• Miljø og servicetiltak på 13 millionar
• Kollektivtrafikktiltak på 41 millionar

45-minuttsregionen vart ikkje tilgodesett med ein plass på den prioriterte marginallista, men  vart skyvd ned på ei såkalla uprioritert marginalliste. Det var berre FrP som ville prioritere vegstrekninga, og vi føreslo ei løyving på 150 millionar i første del av planperioden 2010-2013, på bekostning av Dalsfjordsambandet.

I rapporten vert det peika på at det er gjort innsparingar på Bremanger2, og at det sansynlegvis vert innsparingar også på Dalsfjordsambandet. For at Fylkeskommunen skal følge opp dei vedtekne marginalprosjekta treng dei 1,7 milliardar i innsparingar før dei har finansiert alle, inkludert 200 millionar til 45-minuttsregionen. Det er jo ikkje slik at pengar til overs vert vurdert kor dei skal brukast i kvart enkelt tilfelle. Alle innsparingar som vert gjort i planperioden er vedteken at skal gå inn i planen for å oppfylle den.

Framstegspartiet har heile vegen hatt 45-minuttsregionen som prioritet, og vi er ueinig i den prioriteringa fleirtalet på fylkestinget har gjort. Vi har heller ingen problem med å endre prioriteringslista hvis vi får politisk makt til å gjere det.

Det er tre mogelege alternativ for å gjennomføre bygginga av 45-minuttsregionen:

1. Fylkestinget vedtek å endre fylkesvegplanen som vart vedteken i desember 2009, og set 45-minuttsregionen på topp av marginallista. Dette alternativet er svært tvilsomt ettersom dei styrande partia AP og SP har vore tydelege på at prioriteringane skal følgast.
2. Fylkeskommunen finn ekstraordinære midlar som dei kan løyve til bygginga av 45-minuttsregionen. Dette alternativet kunne vore gjennomførd ved eit eventuelt sal av Fjord1, slik FrP foreslo i oktober i år. Men alle dei andre partia stemde imot.
3. Regjeringa vert bytta ut med ei regjering som ynsker å investere i infrastruktur, også fylkesvegar. FrP legg om få dagar fram sitt alternative statsbudsjett, der løyvingane til Fylkesvegar er på eit nivå som gjer at 45-minuttsregionen kan gjennomførast.

At leiaren i Firdaposten prøver å så tvil om FrP si støtte til 45-minuttsregionen er mildt sagt tvilsamt. Kor var Firdaposten då Fylkestinget stemde ned frP sitt framlegg om å løyve midlar til vegen i Fylkesvegplanen, som einaste parti? Kor var Firdaposten då FrP foreslo å selje aksjane i Fjord1 for å finansiere vegen? Kor var Firdaposten då FrP på Stortinget foreslo å opprette eit eiget fylkesvegfond, som ville ha kunna finansiert 45-minuttsregionen? Når skal Firdaposten annerkjenne at FrP faktisk er det einaste partiet som har fremja konkrete framlegg for å realisere 45-minuttsregionen? Og kanskje viktigst av alt: Når skal Firdaposten utfordre dei styrande partia i Sogn og Fjordane på korleis dei skal klare å legge 500 millionar på bordet for å realisere vegen? Har forresten Firdaposten sett eit einaste framlegg frå dei andre partia om å løyve pengar til vegen?

Ingen skal kunne tvile på mitt eller FrP sitt engasjement for å realisere det viktigaste samferdsleprosjektet for å skape vekst og utvikling i fylket på mange år. Og at Firdaposten saman med nokre politiske motstandarar frå Venstre og Høgre tydeligvis prøver å framstille det slik at vi arbeider mot prosjektet, tek eg med stor ro. Vi kjem ikkje til å slutte å påpeike når Bjørlo og Hollevik tek feil og budsjetterer med midlar som ikkje finnst av den grunn.

Tips oss hvis dette innlegget er upassende

Statsbudsjettet vart lagt fram med ei klar formaning frå regjeringa om at samferdsle vart den store budsjettvinnaren. Fråflyttingskameratane i SP, AP og SV har atter ein gong visst at dei ikkje prioriterer den viktigaste vekstfaktoren for distriktsnorge, nemleg samferdsle.

Realitetane i fråflyttningskameratane sin politikk er noko annleis enn dei prøver å framstille den. For korleis kan ein skryte av å prøve oppfylle ein Nasjonal Transportplan (NTP) som i utgangspunktet gjer at det vil ta 50-70 år før vi kanskje får moderne, effektive, trygge og miljøvenlege vegar i landet?

Når dei så skryt av at vegføremål har fått ei auke på 7,5% sidan ifjor, så kan vi og stille oss nokre spørsmål om kor reell den auken er, fordi Regjeringa sine eigne tal syner at dei ligg langt bak sine eigne mål i NTP 2010-19. Dei ligg 1.257.300.000 kroner bak planen når det gjeld riksveginvesteringar, dei ligg 179.400.000 kroner bak på rassikring, og på direkte strekningsvise investeringar ligg dei 333.800.000 kroner bak NTP. I tillegg syner tala at det har vore ei kostnadsauke på driftskontraktene på 80-90% i forhold til 2003 og at asfalteringskostnadene auka med 10,8% frå 2009-2010. Og som om ikkje det var nok, så har ei rekkje riksvegprosjekt fått store kostnadsauker.

NHO-direktør i Sogn og Fjordane, Tom Knudsen, seier til NRK at dette vegbudsjettet fører til at konkurranseutsette næringslivet i fylket ikkje kjem seg vidare. Korleis harmonerer det med visjonen om “Framtidsfylket”? Dei raudgrøne fråflyttingskameratane vel atter ein gong å ikkje prioritere det som er det viktigaste for vidare utvikling av Sogn og Fjordane, nemleg vegbygging.

Det som heller ikkje har komme særleg fram i media er at fylkeskommunane ikkje får tilført noko særleg meir midlar til dei vegane dei overtok frå 1. januar. Resultatet av dette vert at vi må vente ytterlegare 10 år før vi i det heile ser konturane av ein 45-minuttsregion langs kysten, eller andre viktige fylkeskommunale vegprosjekt. for som kjent er pengane brukt opp allereie på Bremangersambandet og “Bridge to nowhere”.

Om nokre veker vert FrP sitt alternative statsbudsjett lagt fram, og då vil veljarane få sjå korleis FrP tenkjer å sikre vekst og tilflytting i Sogn og Fjordane. Ingen skal fortelje meg at SP driv ein betre distriktspolitikk enn FrP ihvertfall.

Tips oss hvis dette innlegget er upassende

Trude Brosvik si haldning til samarbeid mellom KRF og FrP vil føre til at vi ikkje får eit politisk skifte i Sogn og Fjordane. Etter valet neste år er det ei viss mulighet for at det er eit politisk fleirtal blant dei borgarlege partia (H, FrP, KRF og V), Brosvik vil tydelegvis være den som øydelegg muligheten til ei politisk kursendring for fylket.

Ei stemme på Brosvik sitt KRF vil i så tilfelle være ei totalt bortkasta stemme. Viss Brosvik berre skal fortsette å dilte i fotspora til SP og AP i fylkespolitikken, så kan like gjerne veljarane stemme på eit av dei raudgrøne partia. FrP går til val på å styrkje infrastrukturen og auke folketalet i fylket, og då trengs det ei kursendring, ikkje fortsatt stø kurs i feil retning.

Det verste med Brosvik si åtvaring er likevel grunngjevinga. Ho grunngjev sitt standpunkt med at KRF er for felleskapsløysingar, og FrP har vist gang på gang at dei ikkje er det. I tillegg seier ho at KRF sin ideologi og verdigrunnlag ligg langt frå FrP. Vidare nemner ho spesielt FrP sin innvandringspolitikk, økonomiske politikk og FrP sitt syn på distrikta som grunnar til at ho ikkje vil ha eit samarbeid.

Dette vert heilt meiningslaust! Alle parti i Norge er forskjellige, og har forskjellige løysingar, hvis ikkje hadde det ikkje vore naudsynt med forskjellige parti. Det Brosvik burde gjere var å finne fellesnemnarane slik hennar kollega, Svein Ottar Sandal og nestleiar Inger Lise Hansen gjer. Dei ser at partia har mange felles politikkområde som kan være nok til eit politisk samarbeid, og ei politisk kursendring.

Hvis det er slik at verdiane er så motstridande, vil det då seie at KRF ikkje slutter opp om FrP sine verdiar som: Toleranse, Fridom, Eigedomsrett, Ytringsfridom, Reliogionsfridom og Valfridom? “Framstegspartiet bygger på Norges grunnlov, norsk og vestleg tradisjon og kulturarv, med basis i det kristne livssyn og humanistiske verdiar”, dette er ordrett dei prinsipp FrP byggjer sin politikk på. Hvis Brosvik er ueinig i dette, veit eg ikkje kva parti ho høyrer heime i.

Det er tydeleg at Brosvik heller vil fortsette med dårleg folketalsutvikling, dårleg infrastruktur og manglande sentersatsing etter valet neste år, enn å måtte samarbeide med FrP. Då vil eg minne om kven som vart einig med KRF i 3 av 4 statsbudsjett då dei sat med statsministeren frå 2001-2005, kven som sikra innføringa av kontantstøtta, og kven som var arkitektane bak fordelinga av tippemidlane.

Veljarane kan være trygge på at det finnst politiske alternativ i Sogn og Fjordane, og sjølv om Brosvik og KRF vil støtte nedgangskammeratane SP og AP. FrP garanterer at ei kvar stemme til oss vil verte brukt for å jage nedgangskammeratane ut av fylkeshuset. Og jo fleire stemmer det er, jo større sjanse vert det for at vi lukkast.

Tips oss hvis dette innlegget er upassende

For mange i partiet var det svært gledelig då nyheten kom, om at Terje Søviknes var innstillt som nytt sentralsstyremedlem i FrP. Og det var sjølvsagt mange grunnar til det.

For det første, så var Terje vår første ordfører nokonsinne (med unntak av Petter N. Myhre, ein kort periode i Oslo), og ingen veit betre enn han korleis det er å sitte i posisjon. Etter valet neste år, så vil han være ein kjemperessurs i å hjelpe lokalorganisasjonane med å tilpasse seg “posisjonstilværelsen”. 

For det andre så er det viktig at eit parti som tek mål av seg å være eit “grasrotparti”, også har tillitsvalde i sentrale posisjonar med erfaring og hjerte for lokalpolitikken. Sentralstyret sine medlemmer er alle dyktige folk, med god erfaring, men dei aller fleste sit også i Stortingsgruppa. Og skal vi være truverdige i vår kommunikasjon om at partiet er styrt nedanfrå, så er det avgjerande at Sentralstyret har mange og dyktige medlemmer frå lokallag og kommunestyrer.

For det tredje så er Terje Søviknes ein heilt rå politikar. Han er ein av dei beste vi nokongong har hatt. Og er det nokon vi skal ha tillit til at kjem med dei riktige strategiske tankane, og klarer å fremje våre lokale saker på ein god måte, så er det han. Hvis vi ynskjer ein politikar som verkeleg kan utfordre dei andre partia, så er han i ei særstilling.

Det er synd at det er nokre som ikkje ser alle dei fordelane det er med Terje Søviknes i Sentralstyret. Dei dreg fram saker frå 10 og 6 år tilbake i tid, sjølv om dei hardnakka påstår at den for 10 år sidan ikkje betyr noko. Då burde dei heller ikkje nevnt den!

I tillegg vert det framstillt som at Stortingsrepresentant, Bård Hoksrud, stiller som motkandidat til Terje Søviknes. Det er jo ikkje muleg ihht til forretningsorden og vedtektene. Sentralsyret sine medlemmar vert vald i ei blokk, og det er tre plassar som står på val. Det betyr at Hoksrud like mykje utfordrar Morten Høglund frå Stortingsgruppa, og Kristian Dahlberg Hauge frå Trøndelag.

Hoksrud er ein fantastisk dyktig politikar, som absolutt fortener ein plass i sentralstyret, men ikkje på bekostning av Terje Søviknes. Delegatane på Landsmøtet må stemme på dei kandidatane som dei meiner kan gjere ein best muleg jobb for partiet, ikkje på bakgrunn av gamle saker som vi ikkje kan gjere noko med. Dette Landsmøtet vil vise om vi er eit parti som tek lokallaga på alvor, eller ikkje.

Tips oss hvis dette innlegget er upassende

I morgon, 25. mars 2010, kjem Førde Bystyre til å gjere eit vedtak som vil få stor historisk betydning for byen, og heile fylket, i kanskje så mykje som 2 generasjonar. Om konsekvensen vil være positiv eller negativ vil avhenge av vedtaket. 40 års fordommar ovanfor Førde vil verte bekrefta eller avkrefta i morgon.

Vedtaket som vert fatta i Bystyret i morgon vil ikkje ha gjennomføringseffekt i det heile. Det er fortsatt berre ei høyringsuttale om strategiplanen til Helse Førde, som styret i helseføretaket til sjuande og sist skal vedta. Vedtaket vil likevel ha avgjerande betydning for korleis resten av fylket vil oppfatte Førde. Er dei slik rykta seier, berre opptatt av sitt og sine, eller har Førde fått ufortent mykje kritikk dei siste 40 åra.

Mange, inkludert underteikna, meiner at Førde sitt omdøme i Sogn og Fjordane, er eit resultat av tidlegare politiske vedtak. Spesielt vedtaket i 1971, om at Sentralsjukehuset skulle etablerast i Førde, har hatt stor innverknad på korleis resten av fylket har oppfatta kommunen. Seinare vedtak som at E39 skulle gå gjennom Førde, og kommunestyret sitt vedtak om at Førde skulle ha bystatus, har eigentleg berre vore eit påskudd for Førdekritikarar til å dyrke si misunnelse.

Det har alltid vore fogderistrid i Sogn og Fjordane, men det er i dei tidene ein har diskutert sjukehusstruktur og helsepolitikk at fiendeskapen verkeleg har kommen til overflata. Ja til og med mellom kommunar i Sunnfjord høyrer ein utrykket: “Kvifor skal alt til Førde?”.

Dei som trur at sjukehusstriden vil være over hvis ein no legg ned 2 lokalsjukehus, og berre står att med SSF, tek alvorleg feil. Så lenge byggningane står, så vil det være aksjonistar og politikarar som vil kjempe for å styrkje tilbuda der.

Førdepolitikararne har to val i morgon. Anten kan dei vedta å støtte framlegget om modell 1 i høyringsframlegget til Helse Førde, som går på at ein beheld SSF og gjer om lokalsjukehusa til lokalmedisinske senter. Då vil Nordfjordingane og sogningane gå mann av huse for å kritisere Førde, boikotte Førde og ikkje minst fortsette å legge Førde for hat. Vi vil få 30-40 nye år med skepsis og fiendeskap.

Det andre alternativet til Førdepolitikarane er å seie klart frå at dei ikkje godtek reduksjonar ved SSF. At dei ynskjer eit sterkt sentralsjukehus med spesialiserte helsetenester for heile fylket, i tillegg til dei lokalsjukehusfunksjonane som SSF har for heile Sunnfjord og ytre Sogn. Men at dei også vil kjempe for å oppretthalde lokalsjukehusa på Eid og i Lærdal, slik at også dei skal ha eit trygt og nært spesialisthelsetilbod.

Hvis Bystyret gjer eit slikt vedtak, så vil det få store ringverknader for framtida i Sogn og Fjordane. Nordfjordingar, Sogningar og Sunnfjordingar vil endeleg stå saman i ein felles kamp for å oppretthalde helsetilbodet i fylket. Fogderibarrierene ville sannsynlegvis fått nådestøtet for all framtid. Ingen kunne lenger kritisert innbyggjarar, administrasjon og politikarar i Førde for berre å skulle ha alt til byen.

For mange vil morgondagens vedtak berre være eit signal på kva Førde ynskjer å oppretthalde. Men for mine ungar, og muligens deira ungar også, så vil morgondagens vedtak være svært viktig. For utviklinga i Sogn og Fjordane vil Førde være nøkkelen til om vi lykkast eller ikkje. Morgondagens vedtak vil danne grunnlaget til om Førde skal være eit regionssenter eller eit fylkessenter i framtida.

Tips oss hvis dette innlegget er upassende

Etter at Helse Førde la fram forslag til ny Strategiplan, har stridigheitene i fylket blussa opp att for fullt. Sjølv vokste eg opp med sjukehuskamp (krig) i Florø på 80-talet, og eg veit kor ødeleggande dette kan være. Eg har framleis slektningar og tidlegare vener som ikkje snakkar med meg etter at eg flytta til Førde.

Lokaliseringsdebattar engasjerer, og spesielt når denne lokaliseringsdebatten handlar om grunnleggande helsetenester og tryggleik for liv og helse. Men det må gå an å tenke rasjonellt og være fornuftig i dei tinga ein meiner og gjer.

I dagens Firda, går sjukehusaksjonisten Torstein Fure ut å oppfordrar til boikott av handelsstanden i Førde. Basert på at då vil “-Sunnfjordingane føle på kroppen at vi treng likeverd i heile fylket”. Er det mulig å være så lite konstruktiv?

Her skal ein gå til angrep på innbyggjarar og næringsliv i Førde, på bakgrunn av dårlege framlegg frå eit styre i eit helseføretak som også dekkjer Nordfjord. I tillegg finnst det ikkje eit styremedlem frå Førde i styret. Kvifor skal ein ikkje boikotte Sogndal eller Hyllestad? Eller Stryn og Jølster, der representantar i Helse Vest styret sit?

Det er ikkje næringslivet og innbyggjarane som skal svi for beslutningar som vert fatta, sjølv om dei slår positivt ut for folk i Førde (sjølv om det kan diskuterast kor positivt det slår ut). Det er heller ikkje kommunane som representantane i styret kjem frå som skal svi. Dei som eventuelt må aksjonerast mot er jo dei organa og partia som tek beslutningane: AP, SP, regjeringa.

Vi må slutte å krige mot kvarandre i dette fylket. Einaste måten vi kan klare å skape levelege vilkår for både folk og næringsliv i Sogn og Fjordane, er at vi er konstruktive i dei diskusjonane vi har, og at vi finn dei løysingane som er best for heile fylket. Eigentleg burde vi fjerne begrepa Sunnfjord, Nordfjord og Sogn frå ordboka. Vi skal fokusere på det som er best for heile fylket, uansett kvar ein bur eller kjem frå.

Vi må ta med oss at Førde er “demningen” som Kjell Opseth ein gong formulerte det. Utan Førde som demning for nedgang i folketal, og utvikling av gode sentrumstenester som handel og kulturtilbod, så vil det ikkje være mykje att i fylket i løpet av få år, i hvert fall ikkje sjukehus. Heile fylket må støtte opp om Førde som handelsstand, for berre på den måten kan vi klare å tilby dei tenestene vi har idag, også i framtida. Det vil og medverke til at vi kan snu folketalstrenden i heile fylket.

Tips oss hvis dette innlegget er upassende

I dag så kunne vi lese at 10 år gamle Simon og faren hans, frå Eritrea, atter ein gong har fått avslag på asylsøknaden sin. Reaksjonane let ikkje vente på seg, og folk i Florø forsvarer Simon sin rett til å være i landet, utifrå barnekonvensjonens formuleringar om at barnets beste skal vege tungt i slike saker.

Det er forståeleg at folk reagerer på eit system som heilt klart ikkje er humant. Dagens regjering fører ein asyl og invandringspolitikk som er heilt på grensa til “menneskeplageri”. Men når leiar av støttegruppa for Simon, Kåre Leif Hollevik, går ut i media og seier at det er FrP som dreg i trådane i asylpolitikken, og det er grunnen til at Simon vert sendt ut, då er ein langt ute på viddene.

Politikarar skal ikkje blande seg bort i enkeltvedtak som vert gjort av embetsverket. Politikarar si rolle er å sikre at vi har eit rettferdig regelverk som virkar etter intesjonane som dei folkevalgte føresett. Og når det gjeld regelverket har FrP sterke meiningar.

Det er fleire som hevdar at norsk asylpolitikk har vorte strengare på grunn av påtrykk frå FrP, og det kan meget godt hende. Men hvis regjeringa har hatt eit ynskje om å kopiere FrP sin asylpolitikk så har dei brukt ei svært dårleg kopimaskin. Framstegspartiet er for ein streng, rettferdig og human asylpolitikk. Dagens regjering har ein ikkje veldig streng politikk, langt frå rettferdig politikk, og det finnst ingenting humant med asylpolitikken deira.

Det viktigaste i FrP sin asylpolitikk er at folk som kjem hit skal få ei rettferdig og rask behandling av sin søknad, allereie før dei vert integrert i det norske samfunnet. Det er ikkje humant å først integrere personar i Norge i fleire år, for så å gje dei avslag og sende dei ut igjen.

Det er mange ting som er galt med dagens system, men FrP er faktisk det einaste partiet som forsøker å gjere noko med det. Og då vil vi ha oss frabedt at “aksjonistar” gjer oss skylda for det soialistane gjer i regjering.

Tips oss hvis dette innlegget er upassende